dünyanın kadınları

Anush ve Inga Arshakyan

2007-12-16T04:12:00.000+02:00

Zulal

2007-12-16T04:09:00.001+02:00

Sevara Nazarkhan

2007-12-16T03:42:00.001+02:00

Tülay German

2007-12-16T03:41:00.001+02:00

Tara Jaff

2007-12-16T03:33:00.001+02:00

Lela Tsurtsumia

2007-12-16T03:29:00.001+02:00

Tara Fuki

2007-12-16T03:28:00.001+02:00

Elena Ledda

2007-12-16T03:27:00.002+02:00

Haale

2007-12-16T03:27:00.001+02:00

Aster Aweke

2007-12-16T03:26:00.003+02:00

Zulya

2007-12-16T03:26:00.001+02:00

Lisa Gerard

2007-12-16T03:25:00.003+02:00

Savinna Yannatou

2007-12-16T03:25:00.001+02:00

Rokia Traore

2007-12-16T03:24:00.001+02:00

Beth Quist

2007-12-16T03:23:00.001+02:00

Azam Ali

2007-12-16T03:22:00.000+02:00

Mamak Khadem

2007-12-16T03:20:00.000+02:00

Senem Diyici

2007-12-12T02:45:00.000+02:00

oy trabizon tirabizon da dibi kalaylı kazon...

"senem’i ilk kez 80’li yillarin ikinci yarisinda, fransiz televizyonunun göçmenler için pazar sabahlari hazirlanan on dakikalik bir programda görmüstüm. yüzünü kaplayan gür uzun saçlarinin ardina gizledigi, utangaçligi mi, kamera heyecani mi, özümledigi terbiyenin edep simgesi miydi, bilemiyorum? ancak gözlerimi kapatip onun dinledigimde müziginde, sesinde bir baska yakinlik hissetmistim. ona eslik eden sazin tinisi veya okudugu türkü degildi sadece tanidik olan. daha derinlerde bildik bir nese, tatli bir hüzün, özlenen bir senlik, benlige islemis bir tören, özde, kökte bir birliktelik, bir asinalik vardi sesinde. bir akraba, can dost, kirk yillik komsuyu çagristiriyordu... kozmopolit istanbul’un göbegi beyoglu sisli’de, dünyaya gelirken, çevresinde yasayan ermeni, italyan, macar, rum, yahudi, vs komsularin, arkadasliklarin ona katacagi dogal zenginligi kestiremezdi. babasinin evde radyo ve müzik dinlerken, daha 5 yasinda fark ettigi ses ve müzik yetenegi, 6 yasinda istanbul radyo korosu'na katilmasiyla yeni bir boyut kazandi. resim yapip, siir yazan, hayalperest oldugu kadar hayatsever, sanatçi ruhlu bir babanin verdigi ivmeyle henüz 10 yasinda istanbul konservatuari’na yazilan senem, 6 yil süreyle klasik osmanli-türk sanat müzigi egitimi gördü. klasik bati müzigi bilgisini, yillarca anadolu’yu arsinlayarak devsirdigi olaganüstü halk ve geleneksel müzik dagarcigiyla harmanlayan çagdas türk müziginin gelismesine essiz katkisina deginmeden geçemeyecegimiz ruhi su ustanin da siyasi, kültürel ve manevi mirasiyla beslenen senem diyici, ögretmenlerinin muhalefetine karsin 1969’da ilk lp’sini yapar. (“nar hanim”). akademik ögrenime son veren sanatçi 2 yil profesyonel sarkici olarak çalismanin ardindan 1971’de köklerini aramaya karar verir. bir elinde kalem, ötekinde teyp anadolu’yu yöre yöre, köy köy dolasip daglarin yücelerinden, balikçi yataklarina; meyve bahçelerinden, pamuk tarlalarina; bozkir köselerinden, balarisi kovanlarina yaklasik 600 türkülük orijinal bir birikim olusturur. 1973’de istanbul’a dönüsünden kisa bir süre sonra, ikinci çalismasi günisigina çikar. (“ham meyva”). saglam bir temel egitim ve zengin bir repertuara yeniyi ve farkliyi tanima gereksinimi, yolculuk heyecani, türk ve anadolu müzikal motiserini modern anlamda ilk defa dünyaya açan vurmalilar üstadi okay temiz’le karsilasma ve 1968’in özgürlük rüzgarlari eklenince senem yelkenleri avrupa’ya dogru açar.

almanya’da caz müzisyenleriyle baslayan “öteki”ni kesif serüveni, senem’i 1997’den itibaren 3 yillik bir hollanda parantezinin disinda, fransa’ya konuklandirir. aslinda kendisini köklerini asla unutmayan tam bir dünya yurttasi görmesine ragmen, sanatçinin fransa’yi ikinci vatan seçme sürecinde, kuskusuz sevgili esi ve yoldasi, degerli gitarist, besteci ve düzenlemeci yari fransiz yari hollandali alain blesing’in de birinci dereceden payi vardir.

türkiye’nin demokrasi yolundaki aksak adimlari, çok sayida türk aydin ve sanatçisi gibi senem diyici’yi de yasadigimiz son 20 küsür yilin ilk dilimlerinde türkiye’ye hasret birakti. ancak o dilinden, yüreginden hiç eksiltmedigi ülke ve toprak özlemiyle yogrulan aci yillarini, sesi, müzigi ve sanatini renklendirip, zenginlestirerek degerlendirdi. ilham, yaratim ve yorum yelpazesini hindistan’dan kuzey amerika’ya genisletti. ama en basta degindigimiz asinalik, akrabalik hiç kaybolmadi. tersine senem taninip, dünyaya mal oldukça biz adeta daha yakinlastik. o olgunlastikça, gelistikçe, seveni dinleyeni çogaldikça sanki anadolu kültürünün, müziginin ailesi de büyüdü. müzik tacirleri, pazarlama ajanlarinin dümen suyuna girmeden; onurlu, düzenli ve sebatla çalisan senem, kulaktan kulaga, duyanin duymayana aktardigi bir süreçte tanindi. kendi ülkesinde üretilemeyen, dagitilamayan albümleri yalnizca türkiye’de kasetlerle kopyalanmakla kalmadi. örnegin, fransa’da çalisan iran azerisi gazeteci bir arkadasin dedigine göre, 90’li yillarda abd’nin los angeles ve san francisco kentlerinde yasayan basta iranli azeriler olmak üzere, bir çok dünya müzigi meraklisi piyasada bulamadiklari senem’in ezgilerini avrupa’dan özel getirttiklerini ve kendi aralarinda çogalttiklarini söylüyorlarmis. senem fransa’da 1989’dan beri, quartet veya sextet’i esliginde, hayat arkadasi alain blesing’in düzenledigi ve hepsi biribirinden uzman yayinlar ve müzik elestirmenlerince ödüllendirilen 4 albüm çikartti. “takalar”, “geste/jest”, “divan”, “tell me trabizon”. senem’in yalnizca dünya veya caz müzigiyle tanimlayamayacagimiz veya sinirlayamayacagimiz çok renkli sesi ve yorumu, alain blesing’in imzaladigi “yörük”te de tüm parlakligiyla duyulurken, türkiye’ye gerçek dönüsünü simgeleyen, belirli bir tür müzige yerlestirmekte zorluk çektigimiz lari dilmen ile kayit ettigi “zipçikti” da, sanatçinin temel özelliklerinden biri olan “dogaçlama” yetenek ve tercihinin güzel bir örnegiydi. senem’in dogal sicakligi, izleyenlerle kurdugu bire bir iliski, sinirsiz cömertligi her bir konserini ayri bir bulusma, özel bir sölene dönüstürür. onun sesiyle açilan evrenler her geçen gün yeni sevgiler, yeni dostlar kazanirken, senem’de bitmez tükenmez bir enerji ve çocuk sasiginda bir tutkuyla yeni aydinlik ufuklara uçuyor…" (uğur hüküm)

Sima Bina

2007-12-11T13:20:00.000+02:00

kalkıp horasan'dan sökün eyledik!

Iran geleneğinin kalbi Horasan doğumlu Sima Bina kariyerine 9 yaşında babası Fars klasik müziğinin duayeni ve şair Ahmet Bina’nın rehberliğinde Iran Radyo’sunda başladı.

Büyük ustalar Maaroufi ve Zerrin Panjeh’ten şarkı söyleme tekniklerini öğrenen sanatçı “radif” müziğini de repertuarına ekledi. “Çöl Çiçekleri“ ismini verdiği solo programı Iran’ın dört bir yanından izler taşıyan ezgiler ve folk şarkıları hala dillerde. 1969 yılında Tahran Üniversitesi Güzel Sanatlar Bölümü’nden mezun olan Bina “radif” konusunda bilgilerini büyük usta Davami ile mükemmelliğe taşıdı.

Sanatçı 1979’dan beri klasik Iran müziği ve dersleri veriyor olmasının yanı sıra Farsi folk şarkıları üzerine de araştırmalarına devam ediyor.

Norveç, Hollanda, Ispanya ile Almanya’nın Bon ve Köln şehirleri başta olmak üzere çeşitli yerlerde 1993 yılından bu yana 30 yılı aşan çalışmalarının ürünü olarak Sima Bina müziğinin dünya çapında meyvelerini toplamaya devam ediyor.

Mari Boine

2007-12-10T17:55:00.001+02:00

yamalı kadın mari boine dünyanın tepesinden sesleniyor!

1956 yılında, norveç'in küçük bir kasabası olan gamehhisnjarga'da doğan mari boine, çocukluk yıllarında sami kültüründen uzak yetişmesine sebep olan şey, norveç hükümetinin sami halkı ve kültürünü baskı altında tutmaya çalışmasıydı. çocukluk yıllarından itibaren kilise korosunda şarkı söyleyen boine, daha sonra sesinin 'joik' denilen ve sami kültürüne özel bir şarkı söyleme tekniğine uygun olduğunu keşfetmesiyle, sami kültürünün kapılarının ona açıldığı gibi, müzikalitesini kurma ve geliştirme yolunda ilk adımları da atmış oldu.

boine, özenle seçtiğini belirttiği çok özel müzisyenleri almıştır grubuna. grubu altı kişi ve şu isimlerden oluşuyor: gjermund silset, bas, hakkebrett, basskalimbe, perküsyon ve org çalmaktadır. hege rimestad, violin; helge a. norbakken, bas perküsyon, tin plate; roger ludvigsen, gitar; carlos z. quispe ise, charanga, vokal, toyos, zamponia.

müziğine baktığımızda; söz ve besteleri kendisinin yaptığı albümleri, tümüyle sami etnik müziğini içermez. cazdan rock'a, hatta afrika yerli müziğine kadar bir çok renk ve histen harmanlanarak ortaya çıkan tınılar dinlendiğinde kuzeyin soğukluğunu duyar, puslu güneşin aydınlattığı kıyılarda kuzey kadınlarının kıyıda, endişeyle, kocalarını beklediğini görürsünüz.

albümleri:

jaskatvuoda mannà (after the silence) (1985)

gula gula (1989, )

goaskinviellja (eagle brother) (1993)

leahkastin (unfolding) (1994)

radiant warmth (compilation) (1996)

eallin (live) (1996)

bálvvoslatjna (room of worship) (1998)

remixed (odda hámis) (2001)

winter in moscow (mari boine band & inna zhelannya + allians) (2001)

gâvcci jahkejuogu (eight seasons) (2002)

idjagiedas (in the hand of the night) (2006)